Bir bilsen bu insan neler yaşadı
yokluga direndi derde boyandı
ümitsiz bir aşka bile dayandı
gözümün yaşına bakma arkadaş
 
resimlere baksa neler anlatır
yüzüne gülene kanma aldatır
o kötü günlerde sorma halhatır
titreyen elimi tutma arkadaş
 
şimdi bir başıma yaşar dururum
son bahar yapragı gibi kururum
akılsız başımıtaşa vururum
perişan halimi görme arkadaş

bir zamanlar bende öyle mutluydum
bir zamanlar bende hayat doluydum
acılar içinde nasıl yoruldum
acırsan yanıma gelme arkadaş
         semra

sensizlikmi desem ölüme
yoksa gözlerimimi şuçlasam infazımdan
kimse bilmez bendeki adını
kimse sana benim  kadar  seni seviyorum dememiştir içinden
bir kez bile havaya  söyleyemedim  ismini
çok uğraştı laf almak için bulutlar
ama ben hep içimden söyledim....hep içimden
aramızda birkaç dakikalık bir mesafe vardı
ben geçemedim bu engelleri
ben hak ettim aslında bakma sen
üzülme birgün sana  gelirse biri
anlatırsa bendeki seni
üzülme ben hak etim bunu
bir cümleydi aslında birliktelik
seni seviyorum diyemedim
diyemedim ve diyemem aslına bakarsan
ancak burda bu mısralara belki
ama sana asla cesaret edemem
ben hak ettim bunu bakmasen
bir kelime bu kadar agır gelir omuza
sevmek bu kadar agırmı
bakma sen ben hak ettim bunu........
SEMRA

böyledir karşılıksız sevmek …

Bir umutla çıkarsın yola önüne engeller çıkar …Şarkılar dinlersin,şiirler yazarsın ama nafile hiçbiri başlayamamış bir sevginin avuntusu olamaz.Sonra düşünürsün neden olmadı neden? Hep ben mi dersin oysa ki etrafına baktığında senin gibi birçok insan vardır. Bitti artık buraya kadar artık dersin onu görmek bile istemiyorum dersin ama bu da kendine söz verdigin bir yalandır. Ne zaman ki bir odada yalnız kalsan hemen aklına o gelir ve oturur düşünürsün acaba olsaydı nasıl olcaktı?.
Gece olunca rüyanda onu görürsün,sabah onunla uyanırsın ve bir kere daha hayata lanet edersin senin olmadıgı için ; ama ne zaman ki sokaktan geçse ne zaman ki onu görsen ya da geldigini fark etsen elin ayağına dolaşır çünkü sevmişsindir bir kere ne kadar olmasa da baslamasa da onu görünce kalp atışlarının hızlanmasına ne sen engel olabilirsin ne de baska biri...
Sonra kendini teselli etmek için başka birini bulmaya calışırsın belki de bulursun ama O hep wardır senin hayatında.Başka biri hiçbir zaman onun yerini tutamaz yalnızca geçici bir boşluğu doldurmaktır görevi! Teselliye devam edersin iyiki de olmadı falan türünden laflar edersin ama bunlar da içini acıtmaktan başka bir işe yaramaz.
İşte böyledir karşılıksız sevmek;gecen gündüzünle birleşir,uyumak sana uzak bir kavram olur.Sen atmışsındır ilk adımı ama o elini uzatmamıştır sana. Eğer ki halen seviyorsan beklemekten baska bi çaren yoktur.Belki de bir ömür boyu o elin sana uzanmasını bekleyeceksin…Yıkılmış hayallerin tükenmiş umutlarınla…

‘İyi’ demek adettendir ya !
‘İyiyim’ dedim…
.
Anlatılması zor bir duygu içimde ki.
Her harf
Her kelime
Ve her cümle, olduğundan ya çok basit ya da daha karmaşık bir hale getiriyor dilime getiremediklerimi. Birgün konuşmayı unutmak, sadece susmak istiyorum.
Birgün susmayı unutmak, olur olmaz konuşmak istiyorum.
‘Kime, neye konuşursan konuş’ diyorum…
Yeter ki susma!
Hiçbir söz yetmiyor, beni ‘bana’ anlatmama…
Dinleyemiyorum kendimi, acımadan içim…
Dokunsalar ağlayacağım bir ömür boyu…
Ve değseler hüznüme, döküleceğim parça parça…
Bir anlık değil, boğulduğum bilinmezlik.
Acısı çıkıyor sustuklarımın.
Oysa ben iyiyim görünürde !
Anlamını içime çeke çeke mutluluğa erişemiyorum…
Ya hep ben fazla geldim ya da hep bir şeyler eksik kaldı…
Şimdi iyi olan ne varsa, üzerine çizgi çekemediğim kırgınlıklar sarıyor dört yanını.
Ve ben,
İyi olmanın eşiğinde, korkulara kapılıyorum anlamadığım bir biçimde…
Sebebim yok.
Belki de çok…
Biliyorum;
Ben bile kendimi anlayamıyorken anlaşılmayı beklemek, hayalden de öte .
Ben kendimi,
Görmüyorum
Duymuyorum
Ve bilmiyorum…
Dokunsalar ağlayacağım bir ömür boyu…
Ve değseler hüznüme, döküleceğim parça parça…
Sadece sus(tum) bugün,
Bir İnsanın Herşeyi , Bir Hiç'liğe Denk Gelir mi Hep?

 

En son mektubumu aldın mı bilmem?
Nerdesin vefasız yar diye yazdım.
Alınca adımı andın mı bilmem?
Sana bir çift sözüm var diye yazdım.

Kavrulup yüreğim dönse de çöle,
Ellerim uzanmaz yabancı ele.
Ahde-vefâ nedir bilmesen bile,
Arada halimi sor diye yazdım.

Özlemin ufkumu sardı saralı,
Gönül yangın yeri, bahtım karalı.
Sen kimbilir nerde, ben hep buralı,
Yaşamak ölmekten zor diye yazdım.

Silmeye kalksam da adını dilden,
Ayıramaz oldum dikeni gülden.
Kurtulmak imkansız sürdüğün çölden,
Sönmüyor bağrımda kor diye yazdım.

Tükettik yazları güzler geçmede,
Yanıldı mı kalbim seni seçmede?
En sevgili dostlar bir bir göçmede,
Şöyle bir etrafı gör diye yazdım.

Bitti mi sevdamız, gelmez mi yâda,
Yüreğimde hüzün dilimde veda.
Gidip de geriye dönmemek ya da,
Dönüp de, bulmamak var diye yazdım..... 
 

Ne kadar isterdim, görebilmeyi
Geçit vermez, kabre kadar, ayrılık.
Gözlerin sırrına erebilmeyi…
Hasret silahıyla tarar, ayrılık.

Ne sen konuşursun, ne ben sorarım
Gözlerim zapt olmaz, seni ararım.
Bulsam gözlerini, kalmaz kararım
Yanan yüreğimi yarar, ayrılık.

Romanlar yaşandı, siyah gözlerde
O gözler devaydı, şifasız derde
Nereye takılı gözlerin, nerde?
Daha ayrılmadan arar, ayrılık.

Sorar da cevabı alır, gözlerin
Gitsen de beynimde kalır, gözlerin! ..
Neden derinlere dalar, gözlerin?
Kalbime, aklıma zarar, ayrılık…

Dünyayı satarak ben seni alsam!
Anlamsız gözlerle bakarak, dalsam
Orada felç olsam, çakılıp, kalsam!
Bitimsiz dertlere karar ayrılık.

Onur’a vuslattan söz etme, olmaz!
Bunun çaresini kimseler bulmaz!
Katlimize ferman çıkmış, bozulmaz
Asla vermez; affa karar, ayrılık.

Öğrendim ki...
Kimseyi sizi sevmeye zorlayamazsınız.
Kendinizi sevilecek insan yapabilirsiniz,
Gerisini karşı tarafa bırakırsınız.

 Öğrendim ki...
Güveni geliştirmek yıllar alıyor,
Yıkmak bir dakika.

Öğrendim ki...
Hayatında nelere sahip olduğun değil
Kiminle olduğun önemli. Öğrendim ki...
Sevimlilik yaparak 15 dakika kazanmak mümkün
Ama sonrası için bir şeyler bilmek gerek. 

Öğrendim ki...
İnsanların başına ne geldiği değil
O durumda ne yaptıkları önemli.

 Öğrendim ki...
Ne kadar küçük dilimlersen dilimle
Her işin iki yüzü var.

Öğrendim ki...
Karşılık vermek
Düşünmekten çok daha basit.

Öğrendim ki...
Bütün sevdiklerinle iyi ayrılman gerek
Hangisi son görüşme olacak bilemiyorsun.

Öğrendim ki...
Sen tepkilerini kontrol edemezsen
Tepkilerin hayatını kontrol eder.

 Öğrendim ki...
Affetmeyi öğrenmek deneyerek oluyor.

Öğrendim ki...
Bazı insanlar sizi çok seviyor
Ama bunu nasıl göstereceğini bilemiyor.

Öğrendim ki...
Ne kadar ilgi ve ihtimam gösterseniz
Bazıları hiç karşılık vermiyor.

Öğrendim ki...
Düştüğün anda seni tekmeleyeceğini
düşündüklerinden bazıları
Kaldırmak için elini uzatır.

Öğrendim ki...
İki insan aynı şeye bakıp
Tamamen farklı şeyler görebilir.

Öğrendim ki...
Aşık olmanın ve
Aşkı yaşamanın çok çeşidi vardır.

Öğrendim ki...
Her şartta kendisiyle dürüst kalanlar
Daha uzun yol yürüyor.

Öğrendim ki...
Hiç tanımadığın insanlar,
iki saat içinde,
senin hayatını değiştirir.

Öğrendim ki...
Duvarda asılı diplomalar
İnsanı insan yapmaya yetmez.

Öğrendim ki...
Aşk kelimesi ne kadar çok kullanılırsa,
anlam yükü o kadar azalır.

Öğrendim ki...
Karşısındakini kırmamak ve
İnançlarını savunmak arasında çizginin
nereden geçtiğini bulmak zor.

Öğrendim ki...
Gerçek arkadaşlar arasına mesafe girmez.
Gerçek aşkların da!

Öğrendim ki...
Tecrübenin kaç yaşgünü partisi yaşadığınızla ilgisi yok,
Ne tür deneyimler yaşadığınızla var.

Öğrendim ki...
Ne kadar yakın olursa olsunlar
En iyi arkadaşlar da ara sıra üzebilir.
Onları affetmek gerekir.

Öğrendim ki...
Bazen başkalarını affetmek yetmiyor.
Bazen insanın kendisini affedebilmesi gerekiyor.

Öğrendim ki...
Yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın
Dünya sizin için dönmesini durdurmuyor.

Öğrendim ki...
Şartlar ve olaylar,
Kim olduğumuzu etkilemiş olabilir.
Ama ne olduğumuzdan kendimiz sorumluyuz.

Öğrendim ki...
İki kişi münakaşa ediyorsa,
Bu birbirlerini sevmedikleri anlamına gelmez.
Etmemeleri de sevdikleri anlamına gelmez.

Öğrendim ki...
Her problem kendi içinde bir fırsat saklar.
Ve problem, fırsatın yanında cüce kalır.

Öğrendim ki...
Sevgiyi çabuk kaybediyorsun, pişmanlığın uzun yıllar sürüyor.

 




DEGERMIYDI   
Pencereden disari bakiyom bir bahar aksami yine...
Sokaklar bombos, yagmur Düsüyor gökyüzünden...
Kim bilir belki bir yerde yine ihanet yasandi hüzün yasandi...
Birileri birini aldatti..birilerini aglatti...
Hani seven insan aldatmazdi...aglatmazdi...
Sende yaktin bazilari gibi beni...
Sende aldattin sende aglattin...
Zormüydü beni sevmek,zormüydü bir parca huzur vermek...
Kolaymiydi ihanet etmek,hayati zindan etmek...
Bu kadarmi tas kalblisin,bu kadarmi acimasiz...
Yiktin gittin bütün hayallerimi...
Bir cirpida yiktin dünyami...
Dönüp bir baksan arkana,ne olurdu sanki...
Döktürdügün yaslari silseydin...
Düstügüm yerden,bir el uzatip cikarsaydin...
Kolaymiydi,kolaymiydi yasarken öldürmek birini...
Simdi sana degil.kendime dönüp soruyorum...
Degermiydi,degermiydi O zalime kalbini vermek...